Afscheidswedstrijd Marie Chantalle

21/04/2015 - Afgelopen vrijdag was niet alleen de laatste wedstrijd van het seizoen voor SL dames 1, het was ook de laatste wedstrijd van hun coach Marie-Chantalle.

En ondanks dat een kampioenschap er niet meer in zat, wilden de dames natuurlijk wel het seizoen, en vooral de basketbal carrière van de coach, goed afsluiten.

In een versierde Meent en met een volle tribune begon de wedstrijd rustig. Waarschijnlijk waren de dames nog druk bezig met het afscheid van Marie-ch., want het duurde tot in de 4e minuut voordat de 1e score viel. Maar daarna waren ze los! Er volgden 2 uitstekende kwarten waarin mooie aanvallen werden gespeeld, er leuke fast-breaks waren en er een goede verdediging stond. Hierdoor gingen de dames met een tussenstand van 24-7 de rust in.

En ook in de 2e helft van de wedstrijd zetten de dames het goede spel voort. In het 3e kwart lieten ze de tegenstanders niet eens een score maken! Met een eindstand van 46-15 sloten de dames van SL uiteindelijk de wedstrijd en het seizoen af. Daarna werd er uitgebreid afscheid genomen van Marie-Chantalle. Het einde van zo’n 10 jaar fantastische en fanatieke samenwerking. Marie… we gaan je missen!!!

Afscheidspeech Dames 1:

Lieve Marie-Chantalle,
In dit gedicht kan ik natuurlijk nooit kwijt,
Wat wij allemaal hebben meegemaakt de afgelopen tijd.

Maar… ik ga mij er toch aan wagen,
Want we hebben uiteraard genoeg om over te klagen…

Het begon allemaal ruim 10 jaar geleden,
Toen jij bij het nieuwe D2 de functie als trainer/coach ging bekleden.

Met Lisanne, Meike, mij en een jaar later ook Veron,
Een team waarbij meer dan de helft nog geen lay-upje kon.

Maar met volle moed ging jij de strijd met ons aan,
Waardoor wij al in korte tijd onze tegenstanders konden verslaan!

Niet veel later volgde de overstap naar Dames 1,
Toen kwam we je terecht bij Corrie en Ireen..

En ook bij dat team kwam jij goed binnen,
En wist jij de nodige wedstrijden te winnen.

Daarna volgde de samenvoeging van dames 1 en dames 2,
En daar ging jij als coach en trainer gelukkig met ons mee.

Met de komst van Kim waren we je een jaartje kwijt,
Maar toen zat je wel altijd op de tribune bij de wedstrijd.

En vanaf daar hoorden we je in het veld altijd duidelijk loeien,
Want je kon het niet laten om je ermee te bemoeien.

Nee, dat was niets voor jou, een rol op de achtergrond.
Dus al snel was je weer terug bij ons op de dinsdagavond.

En elke keer als er weer een nieuw lid het kwam proberen,
Ging jij ermee aan de slag om deze het spel aan te leren.

Dat lukte zoals we allemaal weten niet bij iedereen,
Waardoor er regelmatig weer een lid verdween…

Maar gelukkig had niet iedereen ons opgegeven,
En is Angelique gezellig bij ons gebleven.

Toen vorig jaar met het vertrek van Irene en Saar,
Werd het met een klein en oud team wel wat zwaar.

Gelukkig wisten we ook dat probleem te verwerken,
Doordat Kayleigh en Michelle ons kwamen versterken.

En doordat jij elke keer weer met ons aan de slag bent gegaan,
Hebben wij nu door jouw een geweldig team staan!

Wat zal ik vervolgens eens over onze trainingen zeggen,
Behalve dan dat jij al die moeilijke spelletjes continue moest uitleggen..

Over hoe wij moesten lopen en waar de bal naar toe moest gaan,
Weet je nog dat we eens een hele training over 1 pass oefening hebben gedaan?

Ja, en elke keer blijf je maar “overnieuw” en “nog keer” brullen.
En we mochten ook absoluut niet door jouw uitleg heen lullen..

Maar ik zal nu ophouden met je te plagen,
Want over jouw trainingen kan ik eigenlijk echt niet klagen.

Ze waren verrassend, afwisselend, met techniek en met snelheid.
En elke keer weer tot op de puntjes voorbereid.

Onze wedstrijden begonnen eigenlijk al spannend met de weg erna toe..
We zijn weliswaar altijd aangekomen, maar vraag niet hoe..

Want Marie-Ch., hoe zal ik dat eens mooi verwoorden..
Je houd je niet altijd zo netjes aan de regels of verkeersborden.

Of zoals die ene keer, volgens mij ergens bij Sliedrecht of Hardinxveld,
Toen jouw Tom Tom op het mijden van snelwegen was ingesteld!

Tijdens de wedstrijden zelf was jij als coach altijd fanatiek,
Met je schreeuwende aanwijzingen, je gezucht en je nodige kritiek.

En.. je wist bij onze onrustigheidsproblemen
Op de juiste tijden een time-out te nemen.

Maar af en toe was je ook wel een beetje stout,
En daardoor kreeg je nog wel eens een technische fout.

Maar als klein hittepetitje langs kant heb je het goed gedaan,
Want ik heb toch maar mooi vier bekers in mijn kast staan!

En dan onze trainingsweekenden aan het begin van elk seizoen,
Waar wij weer wat conditie en wij-gevoel op gingen doen.

Winnen met mountainbiken van de jonkies en rugbyen in het zand,
En laten we niet vergeten het touwtrekken en jouw hand…

’s avonds lekker barbecueën met een glas rode wijn,
Ja, die weekenden waren weliswaar vermoeiend maar ook heel fijn!

Oke, en dan nu nog even zonder gekkigheid,
Want met jouw afscheid raken we wel iets heel waardevols kwijt.

Jouw passie, fanatisme en liefde voor de sport is subliem
Alsmede jouw inzet voor de club en voor het hele team!

Je bent pittig, streng, goed in basketbal maar ook heel zorgzaam en trouw,
Een grote mond met een klein hartje, kortom een echte powervrouw!

Het komend seizoen zal wel rustig gaan worden aan onze oren,
Nu we jouw geschreeuw vanaf de bank niet meer zullen horen..

Alhoewel, vanuit het publiek verwacht ik nog wel het nodige kabaal..
En daarom.. en ik spreek vanuit ons allemaal…

Lieve Marie, we gaan je missen als hel,

Maar dit is een tot ziens en geen vaarwel!!

Bedankt!

Liefs

Dames1

Terug naar het overzicht